Dranken

De bekendste Italiaanse likeuren zijn waarschijnlijk amaretto en sambuca. Ook buiten Italië zijn deze likeuren inmiddels zeer gewaardeerd. Naast deze likeuren kent Italië nog vele specialiteiten waaronder de limoncello en de mirto. Het bekendste digestief is wellicht de grappa. Als toepassing in desserts zijn vin santo en marsala de bekendste versterkte wijnen.

Sambuca is een kleurloze likeur met anijssmaak en wordt uit vlierbessen gestookt. Hij wordt oorspronkelijk geserveerd met een koffieboon erin en geflambeerd. Tijdens het drinken van de sambuca is het de bedoeling om op de boon te bijten, zodat de bittere smaak tegenwicht biedt aan de zoethuid van de likeur.

Amaretto is een zoete likeur gemaakt van abrikozenpitten, amandelen en aromatische extracten. Deze likeur wordt door de sterke amandelsmaak ook toegepast in veel desserts.

Grappa is een sterke kleurloze brandewijn met een alcoholpercentage van 40%. Hij wordt gemaakt uit de geperste schillen en pitten van de druiven die na de wijnbereiding overblijven. Er zijn verschillende variëteiten, want grappa wordt in veel regio's gemaakt en dit gebeurt meestal uit de lokale druiven. Enkele bekende soorten zijn grappa di chardonnay, grappa di moscato en grappa di prosecco. Ook in prijs en kwaliteit is er veel verschil tussen al deze grappa's.

Limoncello is een likeur die gemaakt wordt van de schil van citroenen. De kust bij Amalfi, waar veel citroenen vandaan komen, is dan ook de regio met een grote productie. Inmiddels komt deze likeur uit veel streken, zoals onder andere Sardinië. Hij wordt ijskoud gedronken als aperitief of digestief.

Mirto is de meest gedronken en bekendste likeur op het eiland Sardinië, dit is een likeur gemaakt van mirtebladeren en bessen. De struiken waar de bessen vanaf komen, maken onderdeel uit van de Macchia Mediterranea, die overal op het eiland voorkomt. Mirto wordt veelal als digestief gedronken.

De likeuren en grappa's in het assortiment van Mediterra komen van Zanin en de likeuren van Sardinië zijn van Silvio Carta.